Fakat Biz; ülkemize inanıyoruz.

 

 

 

Bu aşamalar;

Türk insanının yapısı, yapabilirlikleri ve sağduyusunun ortaya koyduklarıdır.

Türk insanının bundan sonra yapabileceklerinin teminatıdır.

Bu bilinçle yol alarak;özkaynaklarımızı, düşünsel ve insan gücümüzü doğru yönlendirmeyi sağlayacak yeni bir siyaset ve toplum anlayışı geliştiriyoruz.

 

Gençlerimize güveniyoruz.

 

Sivil toplum kuruluşları, halkın yönetim sorumluluklarını paylaşma aracıdır. Toplum vicdanı ve taleplerinin en temel ifade ve etkinlik alanlarıdır. Ekonomik, sosyal, düşünsel ve kültürel ilerlemenin halka ait anahtarlarıdır. Mevcut yasal engeller kaldırılır, sivil örgütlenmeye olanak tanınır ve destek verilirse, konu bazında sivil kuruluşlar, vakıflar, dernekler, sosyal platformlar; halk katılımcılığının şekillendiği, ekonomik, sosyal hayata katkı sağlayan çok geniş bir kesim oluşacaktır.

 

Yerel kalkınma, ulusal kalkınmanın lokomotifidir. Yerel ve bölgesel üretimlerin, ekonomik ve sosyal hayata kazandırılması ile oluşacak zincir, ulusal kalkınmaya hizmet edecektir.

Temsili demokrasi, Türkiye’nin yönetim şekli olamaz, olmamalıdır. Ülke yönetimi; halk, sivil toplum ve siyasetin buluştuğu ortak paylaşım alanında şekillenecektir. Düşünsel üretimlerin uygulanabilir hale dönüşmesine aracı olacak kurumsal yapılara ihtiyaç vardır.

 

 

Günümüzde yerleşik olan hiyerarşik yapıyı,

Siyasi taban ve tavan tanımlarını,

Temsil edenle, temsil edilenin yalnızca seçim dönemlerinde diyaloğunu,

Siyaset tekelini ve toplumu dışlayan siyasi yapıyı

 

Mevcudun yerine;

 

Toplum hizmeti asgari müştereğinde birleşerek, taleplerini uygulanabilir hale getirmeye çalışan bireylerin oluşturduğu kurumsal yapıları ve bu bilgiye dayalı üretimlerin siyasi dünyaya aktarılarak hayata geçirilmesini amaçlıyoruz.

 

Yerelleşme ile küreselleşmenin birleşimiyle oluşacak kazanımlarla; hukuk devleti, saydamlık, hesap verme sorumluluğu, etik değerler ve katılımcı demokrasi temelleri etrafında yeni bir Türkiye yaratılacağını iddia ediyoruz.

 

 

 

Saygılarımızla,

 

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ülkemizde gelişim sürecinde olan ve çalışmaları ile gitgide halkın desteğini sağlayan sivil toplum örgütlerine güvenin, Cumhurbaşkanımız tarafından dile getirilerek destek verilmesini, Türkiye için çok önemli bir adım olarak görüyoruz.

 

Çağdaş dünyanın gereklerinden, yapısal değişimlerden, yolsuzlukla mücadeleden söz etmekte öncülüğü kimseye bırakmayan siyasetçilerimiz, icraata gelince ilerleme sağlayamamaktadır. Kendi kurdukları çember içerisine toplumun iradesi ve taleplerini sokmayan; katılıma olanak tanımamakta direnen bir kesim tarafından yönetildiğimiz, artık Türkiye’nin ortak kanaati olmuştur. “Temsil” kavramının, milletin seçimiyle millete ait temsilcilerin icraatına dayandığını kabullenmeyen bu anlayışın değişmesinde en önemli rolü, milletin sağduyusu ve bilinci ile sivil toplum dinamiği oynayacaktır.

 

ARI Hareketi; örgütlü insan gücü ile inanç, paylaşım ve üretim birliğinin, gelişim yolunda ülkelerin en önemli değeri olduğuna inanmaktadır. Bu bilinçle, konu bazında çalışan kurumsal yapıların ülkemizde yerleşmesini hedefleyen ARI Hareketi, ulusal ve yerel enstitülerin Anadolu’da yaygınlaşmasına öncülük etmektedir. Mevcut yasal düzenlemelerin sivil toplum örgütlenmesi ve faaliyetleri önünde en büyük engeller olması doğrultusunda, Dernekler Kanunu ile ilgili bir tasarı hazırlığını da tamamlayan ARI Hareketi, bu çalışmayı önümüzdeki günlerde kamuoyuna sunmayı hedeflemektedir. Burada amaç; sivil kuruluşlarının faaliyetlerini kısıtlayan ve engelleyen yasanın, çağdaş standartlara ve ülkemiz için vazgeçilmez olan “katılımcı demokrasi” idealine uygun hale getirilmesidir.

 

Sivil toplum anlayışının gelişimi ile enstitü, dernek, vakıf gibi kurumların yaygınlaşması, toplum dinamiklerinin paylaşım, dayanışma ve üretime yönlenmesinin itici gücü olacak; ekonomik, sosyal, kültürel, düşünsel ve siyasi hayata katkı sağlayacak üretimleri arttıracaktır.

Katılım ve paylaşarak üretim bilincinin yerleşmesi ile halkın sivil toplum örgütlerine katılım ve etkinliğinin artması; Türkiye’nin çağdaşlaşması yolunda vazgeçilmez bir adımdır. Bu sürecin süratli ve sağlam temellere dayanarak aşılması, Türkiye’de “temsili demokrasi”den “katılımcı demokrasi”ye geçişin anahtarı olacaktır.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

ARI Hareketi, Türkiye’nin çağdaşlık yolunda yaşayacağı demokratik değişim sürecinin 5 temel ilke etrafında gerçekleşeceğine inanmaktadır. Hukuk devleti, saydamlık, hesap verme sorumluluğu, etik değerler ve katılımlı demokrasi olarak ifade edilen bu ilkeler ile kapsadığı değerler bütünü; demokrasimizi geleceğe taşıyan temel yapıtaşları olacaktır.

 

Günümüz siyasi sisteminde ise, bu ilkelerin yer bulduğunu söylemek mümkün olmayıp, hayata geçmesi için zihinsel ve yapısal bir değişim süreci yaşanmalıdır ve bu süreç başlamıştır.

 

Bireyden başlamak üzere toplumu oluşturan her kişi ve kurumun, sorumluluk bilincine sahip olduğunun göstergesi, başarıları gibi hatalarını da açık yüreklilikle dile getirmesidir. Bunun bir örneği geçtiğimiz günlerde, Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanı Kemal Derviş nezdinde yaşanmıştır. Derviş; bakanlık görevini devraldığındaki öngörülerinin mevcut ekonomik tablonun gerisinde kalmış olduğunu ifade ederek, dürüst, saydam siyaset anlayışının, hesap verme sorumluluğunun bir örneğini vermiştir. Meclis’te bir grup milletvekili ekonominin çöküşünü hızlandırdığı gerekçesiyle (!) kendisi için gensoru önergesi verirken Kemal Derviş, icraatlerinin arkasında durmuş, hatasını dile getirmiş ve kamuoyuna saydam bir şekilde bilgi aktarmıştır.

 

Başarının ödülü, hatanın bedeli kavramlarının yerleşmediği ülkemizde bu örnek son derece önemlidir. Bu tarz; siyaset etiği doğrultusunda, temsil yetkisini halktan alan her siyasinin sürekli davranış şekli olmalıdır.

 

 

Saygılarımızla,

 

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Türkiye’nin demografik yapısı gençlik ağırlıklıdır. 1997 yılı sayımına göre ülkemizde 37.3 milyon kişi yani nüfusun % 57’si 0-24 yaş arasındadır. Bu nüfus grubu, yakın gelecekte toplumun en aktif ve önde gelen kitlesi haline gelecek; ekonomide, sanayide, eğitimde, kültürde, siyasette Türkiye’yi yöneten ve temsil eden kesim olacaktır. Fakat Türkiye, gelecek öngörüsü geliştiremeyerek, bu en dinamik kesimini aktive edecek ortam ve imkanları üretememekte; bunun yanısıra toplumsal yapımızın bir yarası olan katılım bilinç ve duyarlılığının bütüne ulaşamaması da gençlerimizi bireyselliğe yönlendirmektedir.

 

Türk gençliği yakın tarihimiz içerisinde birtakım dönemlerden geçmiştir. Zaman zaman ideolojik kutuplaşmalar yaşamış ve gelecek perspektiflerini bu ideolojiler bazında inşaa etmeye çalışmış; bazı dönemlerde toplumsal gerçeklerden kopuk bir tarz sergileyerek ülke genelinden farklılaşan, kimi zaman ise kendi artılarını ülke menfaatine yönlendiremeyen kesimler oluşmuştur.

Yaşanan eğitim, iş, katılım sorunları ve sosyal imkansızlıklar, olabilecek olumlu gelişmelerin de önünü tıkamakta ve günümüz Türkiye’sinde potansiyeli ile etkinliği ters orantılı bir gençlik tablosu ortaya çıkmaktadır.

 

Fakat yapılan tüm yanlışlara ve olumsuzluklara rağmen Türk genci, yeniliğe, gelişime ve dünyaya açıktır; ülkemizin çağdaşlığa en yakın, en duyarlı kesimi ve gelecekteki uygulayıcısıdır. Bu süreci çabuklaştırmada teknoloji, temel bir itici güç olarak devreye girmekte, sınır tanımayan uluslarüstü ilerlemesi ve sağladığı bilgi akışı ile gençlerimize küresel gelişim dinamiğini taşımaktadır. Bu paralelde Türk gençliğinin; eğitimde, kültürel ve ekonomik alanlarda kendisine yönelik yatırımlar yapılmasına, sosyal ve siyasal katılım engellerinin ortadan kalkmasına, geleceğin sahibi olduğunu ve kendisine değer verildiğini hissetmeye ihtiyacı vardır.

 

Toplum, ihtiyacı olan ifade ve eylem platformlarını kendisi yaratarak kendi yaşantısı üzerinde belirleyici olabilir ve Türkiye için katılımlı demokrasiye dayalı bir sistem kaçınılmazdır. Bu bağlamda gençlik dinamiği de kendi iç örgütlenmesini, işbirliği, üretim ve paylaşımını en üst düzeye çıkarmak için vargücüyle çalışmalı; kendi gücüne önce kendisi inanmalıdır.

 

Bu bilinçle Genç ARI, gençliğin temsil ve yönetim kademelerinde etkinlik sahibi ve ülke geleceğini biçimlendirmede lokomotif olması yolunun açılması amacıyla “Katıl ve Geleceğini Yarat” projesini başlatmıştır. İki yıldan bu yana sürdürülen Anadolu toplantılarında, gençleri her alanda katılıma yönlendirmenin yolları yine gençlerle tartışılmakta, somut projeler geliştirilmektedir. 25 Kasım Eskişehir toplantısı da bu kapsamda, Türk gençliğinin kendi gelecek perspektiflerini oluşturmaya yönelik çalışmalardandır.

 

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

 

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

Kabinede kadın bakan bulunmaması, Devlet Bakanı Kemal Derviş’in konuyu gündeme getirmesi ile Türk kamuoyu tarafından tartışılmaya başlandı. 22’si kadın olmak üzere 550 milletvekilinden oluşan Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde, 57. Hükümet’in kuruluşundan bu yana yolsuzlukların da içinde bulunduğu çeşitli sebeplerle 13 bakan değiştiği halde, kabinenin erkeklerden oluşması kuralı bozulmadı.

Bu durum aslında, yalnızca Türk siyasi hayatının değil, toplumsal hayatımızda yerleştiremediğimiz katılım anlayışının bir neticesi.

 

Tarihimize baktığımızda, Türk kadınına 1934 yılında verilen seçme ve seçilme hakkı ile 1935’te yapılan ilk genel seçimde genç Cumhuriyetin dev adımı, 18 kadının Meclis’e girmesi ile sonuçlanmıştı. Cumhuriyet rejimini yeni tanıyan bir ülkede 18 kadın siyaset etmeye aday olmuş, bu cesaret ve katılım sorumluluğunu gösterebilmişti.

Bugün ise kadınlarımız, gençlerimiz başta olmak üzere bırakalım siyaseti, toplumun ifade ve eylem platformları olan sivil toplum örgütlerine dahi katılmadığı gerçeği ile karşılaşıyoruz. Bu sorunun temel nedenine inildiğinde; aileden başlayan, eğitim sürecinde, iş ve sosyal hayatta devam eden, katılıma engel olan yönetim anlayışı ve tarzını görüyoruz.

Oysa, gerçek bir katılımcı demokraside, sosyal ve siyasal hayatta aktif birey ve kurumların etkin olmasının dayandığı temel; katılım bilincinin yerleşmesidir. Duyarlılık bireysel alanda kaldığı sürece, yeterli değildir; ancak bireysel duyarlılığın toplumsallaşması, toplum dinamiğini pozitife yönlendirebilir. Bu doğrultuda, bireyin kendi potansiyelini değerlendireceği, bütüne taşıyabileceği bir sistem gerekmektedir.

 

Türkiye’nin ihtiyacı olan sistemde, yalnızca kabinede kadın bakanlar olmayacaktır. Türkiye, katılımcı demokrasiye, saydamlığa, etik değerlere, hesap verme sorumluluğuna dayalı objektif bir hukuk devleti olduğunda; dünya değerlerini benimsemiş gençlerin Meclis çatısı altında bulunduğu, sivil örgütler vasıtasıyla halkın yönetime katıldığı, kurumsal üretimlerin değerlendirilerek ekonomik ve sosyal kazanıma dönüştürüldüğü, yerel liderlere ulusal liderler olma yolunun açıldığı, siyasi sisteminin bizzat toplum tarafından beslendiği ve yönlendirildiği bir siyaset anlayışı ile yönetilecektir.

Bu gereklilik ve amaçlar doğrultusunda ARI Hareketi; temsili demokrasiden katılımcı demokrasiye geçiş sürecinde bilgi üreterek zihinsel değişimin sağlanması, yeni kurumsal mekanizmaların tasarlanması ve yerleşmesi amacı doğrultusunda çalışmalarını sürdürmektedir. “Yeni Toplumsal Anlayış” olarak isimlendirilen bu bütün, katılımcı demokrasi çerçevesinde, halkın ülke meselelerinde söz sahibi olduğu, müşterek yönetime dayalı bir Türkiye’nin, dünya ile entegre bir siyaset ve toplum yapısının merkezi ve çıkış noktasıdır.

Saygılarımızla,

Kemal Köprülü

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

İnsanlık bu tarihlerle birlikte olumlu veya olumsuz süreçlere adım atarken, dünya ülkeleri bu dönemleri asgari zararla aşmak ve azami kazanıma dönüştürmek olmaküzere iki seçenek arasında kalmışlardır. Öngörü sahibi ve strateji geliştirme başarısına sahip ülkeler, mevcut güçlerini pekiştirerek başarı elde etmişler; diğerleri ise en az zararla kurtulma politikası uygulamışlardır.

 

11 Eylül’de gerçekleştirilen ABD’ye yönelik terör saldırıları ve sonrasında yaşanmakta olan süreç de; son yüz yılda dünya tarihinin seyrini değiştiren birkaç olay arasında yer alacak; Türkiye de bu süreci aşmada kendi yolunu belirlerken yukarıdaki iki tavırdan birini seçecektir.

 

Saldırıdan bu yana geçen bir aylık süre zarfında, olayla yakından ilgili birçok ülkede kararlı, cesur yönetim ve liderlik örnekleri sergilenmektedir. Ülke liderleri yaptıkları açıklamalarla, durum değerlendirmeleri ve ülke olarak alınacak tavırlar hakkında sürekli bir bilgi akışı sağlamakta, kamuoyu ile devlet arasındaki ilişkiyi sağlıklı bir şekilde temin etmekte; dünya kamuoyuna da sürekli olarak mesaj vermektedir.

 

Dünya dengeleri, öncelikleri ve pekçok kavramın yeniden şekilleneceği bu dönem içerisinde tüm gelişmeler Türkiye’yi doğrudan etkileyecekken, Ankara’da bir tutukluk hakimdir. Bugün için Türkiye henüz bir şey kaybetmemiştir fakat ülke olarak, bu etkileri kazanıma yönlendirme beceri ve başarısını gösterememek kabul edilemez bir yetersizlik olacaktır.

 

Bulunduğu coğrafya, komşuları ve stratejik önemi itibariyle farklı konumunun yanısıra Türkiye, müslüman kimliği ile çağdaş dünya gereklerini birarada bünyesinde barındıran tek ve örnek ülkedir. Türkiye, bir müslüman ülke olarak demokratik ve laiklikle evrensel değerlerin benimsenebileceğini kanıtlamıştır. Fakat bu ayrıcalığını İslam ülkelerine bir model olarak örnekleyebilecek ve ihraç edebilecekken, bırakalım dünyayı, kendi toplumumuza dahi net olarak anlatmayı başaramamıştır.

Çok uzun vadeli bir mücadele olacağı görülen bu savaşla birlikte, uluslararası anlaşmaların, alışılagelmiş müttefiklerin dışında hamleler, yakınlaşmalar ve geleceğe dönük farklı işbirlikleri oluşmaktadır. Türkiye bugün, dünya tarihi içerisinde çok önemli bir zaman dilimini oluşturan bu sürecin yansımalarını kazanıma dönüştürecek stratejileri yaratmak ve hızla uygulamak, bu dönemi cesur ve kararlı bir tutumla geride bırakmak zorundadır.

 

 

 

Birleşmiş Milletler ve NATO üyesi olarak Türkiye, bugüne kadar üyeliğinin gerekleri doğrultusunda askeri alanda ciddi katkılarda bulunmuş fakat hükümetlerimiz bu katkıların karşılığını almada etkili olamamıştır. Oysa Türkiye, uluslararası alanda askeri ağırlığın yanında siyasal ağırlığını da mutlak surette hissettirmenin yanısıra, birçok alanda 21. yüzyıl dünyasına değer ihracını da hedeflemelidir. Ayrıca, dünya politikalarını oluşturmada etkinlik sahibi uluslararası üretim platformlarının da öncülerinden olmalıdır. Bu platformlarda Türkiye’yi temsil etmesi gereken, konu bazında enstitüler başta olmak üzere, düşünce üreten kurumlardır ve ulusal çıkarlar doğrultusundaki çalışmalarının yanısıra, toplumu bilgilendirme ve yönlendirme açısından da çok önemli bir görevle yükümlüdürler.

 

Türk siyasetçisinin daima sergilediği popülist politikaları bu ortamda uygulamasına gerek yoktur çünkü maalesef ne tabanı, ne de seçmeni gözünde itibar ve güvenilirliği kalmıştır; dolayısıyla kaybedecek birşeyi yoktur. Türkiye’nin, bulunduğu bölgede varolan fakat etkin bir biçimde işletilemeyen, etkinleştirilemeyen bir gücü bulunmaktadır. Şu an için Türkiye kaybedenler arasında değildir fakat etkin hamlelerle ve farklılık yaratarak, kısa ve orta vadede bu gücü kullanamazsa, kaybedenler arasında yer alması muhtemeldir.

 

Türkiye, kökleri yüzyıllara dayanan bir devlet geleneğine; milli mücadele ile yeniden doğan, ümmet iken millet olmayı başaran bir ulusa sahiptir. Bu doğrultuda, dünya devletleri arasındaki sınıflandırmasını başkaları değil kendisi yapmak; bölgesinde ve dünyada bulunmayı hedeflediği konuma kendini yerleştirmek zorundadır. Bunun için ihtiyacı olan da diyalog, cesaret ve kararlılıktır.

 

Dünyanın yaşayacağı bu uzun süreçte, devletin toplumla diyalog ve ilişkisinin en sağlıklı biçimde sürdürülmesi gereklidir. Ulusal zorluk dönemlerinde ülke politikalarının, geleceğe dönük olumlu veya olumsuz olabilirliklerin devlet tarafından saydam bir biçimde kamuoyu ile paylaşılması, toplumsal güven ortamını oluşturur. Toplumu bilgilendirme yükümlülüğü tam olarak yerine getirildiği takdirde, kamuoyunun yanlış bilgilerle tepki ortaya koyması önlenebileceği gibi, temsil edilenden temsil edene yansıyan güven ve destek, ülke politikalarının uygulanmasına ivme kazandıracak ülke birliğini de temin edecektir.

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bilgi; günümüz dünyasında en önemli güç haline gelmekte, yayılma ve ilerlemede sınır tanımamaktadır. Bu doğrultuda, bilgi üretiminde öncü olan ülkeler ve kurumlar, dünya üzerinde tartışılmaz bir yer edinmektedirler. Gelişmiş ülkelerin bilgi üretimine büyük yatırımlar yaptığı ve insan gücü ayırdığı günümüzde, sivil toplum kuruluşları gitgide daha önemli bir rol oynamaktadır.

 

Kurulu bulunduğu ülkede işleyişini oturtmuş sivil toplum örgütlerinin, ekonomik, sosyal ve kültürel alanlarda çalışmalarını sürdürmek amacıyla dış ülkelerde temsilcilikler açarak veya kendileri ile paralel çalışmalar yapan kuruluşlarla işbirliği yaparak faaliyet göstermesi, tüm dünyada yaygın olan bir işleyiştir. Bu doğrultuda sayısız sivil toplum kuruluşu, farklı ülkelerdeki kuruluşlarla konu bazında proje ve etkinlikler, toplantı, seminer benzeri çalışmalar yapmaktadır.

 

Bu paralelde ARI Hareketi de, ülkemizin önde gelen birçok kuruluşu gibi, dünyanın saygın ve önde gelen vakıf, dernek ve enstitü gibi sivil toplum kuruluşları ile çeşitli illerde toplantılar düzenlemiş; bu kuruluşlar tarafından düzenlenen toplantılara konuşmacı veya dinleyici olarak iştirak etmiştir.

 

Fakat son günlerde, temsilcilikleri vasıtasıyla Türkiye’de faaliyet gösteren veya konu bazında çeşitli toplantı ve projelere iştirak eden uluslararası kuruluşların ülkemizde bulunmasının, ardniyetli amaçlara dayandığı iddiası gündemdedir. Bu iddialar münferit bir olaya dayanırsa ve somut bir durum ortaya konabilirse, üzerine gidilmesi ve hesap sorulması gereği muhakkaktır. Hiçbir ülke, kendi topraklarında temsilcilik açma izni verdiği bir kuruluşun ülke menfaati dışında bir etkinliği bırakalım gerçekleştirmesine, ortam oluşturmasına dahi imkan veremez. Fakat somut gerçeklere dayanmadan, ülkemiz sivil toplum kuruluşlarına ve ortak faaliyetlerde bulunan uluslararası kuruluşlara karşı genelleştirilmiş ve ayırım gözetmeyen bir karalama kampanyasının amaca hizmet etmeyeceği açıktır. Somut bilgi ve kanıta dayanmayan hiçbir yaklaşım, ülkemizle bağdaşamaz. Türkiye, kıtalararası konumu, demokratik-müslüman yapısı gibi özellikleri ile dünyanın son derece önemli bir ülkesidir ve bu paralelde uluslararası ilişkileri de son derece hassastır. Uluslararası kuruluşların tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de faaliyet göstermesi son derece doğal ve ülkemiz yararınadır. Nitekim, sivil diplomasi diye adlandırılan bu alan, 21.yüzyıl siyaseti ve uluslararası ilişkilerinde gittikçe ağırlık kazanmaktadır. Kaldı ki, Türkiye özgüven sahibi bir ülkedir ve ülke menfaati ile bağdaşmayacak olaylara karşı yasaları ve kuralları vardır.

 

Açılan tartışmakapsamında, en çok dikkat edilmesi gereken; tartışmanın bilgi eksikliği veya yanlış bilgilendirme temelleriyle yönlenmemesidir. Bu durum, ülkemizin uluslararası diyaloglarına yanlış bir perspektiften bakılmasına ve Türkiye’de uluslararası vakıflarla temas halinde olan sivil toplum örgütlerinin kuruluş amaçları, misyon ve faaliyetlerinin gözardı edilmesine olanak vermemelidir.  Adı geçen kuruluşlar arasında, konu bazında çalışmaları ile Türkiye için son derece önemli hizmetler vermiş ve vermekte olan, yurtdışında birçok konferans ve toplantıda Türkiye’yi temsil ederek ülkemiz lobi faaliyetlerine katkı sağlayan kuruluşlar bulunmakta olup, suçlayıcı bir tarza maruz kalmaları son derece yanlıştır.

 

ARI Hareketi, bilgiye dayalı üretimlere verdiği önemle konu bazında birçok projeyi sürdürmekte, uzman çevreler ve kamuoyuyla paylaşmak üzere toplantı ve konferanslarla pekiştirmektedir. Bu kapsamda, ARI Hareketi’nin Türkiye’nin içinde bulunduğu coğrafyayı ve üyesi bulunduğu NATO gibi uluslararası örgütlerle ilişkilerini irdeleyen konferanslar ile etik, yasal düzenlemeler gibi konularda düzenlediği yuvarlak masa toplantılarına yabancı vakıf ve düşünce kuruluşları da iştirak etmiştir. Burada amaç; hem yurtdışındaki tecrübelerden yararlanmak, hem de ülkemizin görüşlerini aktarmaktır.

 

Toplantıların katılımcılarını, ülkemizin Dışişleri, İçişleri, Adalet Bakanlıkları adına yetkililer, bürokratlar, Türk Silahlı Kuvvetlerini temsil eden üst düzey yetkililer, akademisyenler ve sivil toplum örgütleri temsilcilerinin yanısıra, yurtdışından uzmanlar oluşturmuştur. Bu etkinliklerden Anayasal düzenlemeleri konu alan bir toplantı, yüce Meclis çatısı altında Sayın Cumhurbaşkanımızın yüksek iştirakleriyle gerçekleşmiştir. Yurtdışından katılımcıların yer aldığı toplantı veya oturumlarda ülke politikalarımız bizzat devlet, hükümet yetkilileri ve bürokratlarımız tarafından aktarılmıştır. Dolayısıyla ARI Hareketi, konu bazında görüş paylaşmak üzere biraraya gelen kişilerin seçiminde azami titizlik göstermiş ve ülkemiz yetkililerini mutlak surette katılımcılar arasına yerleştirmiştir.

 

ARI Hareketi’nin tüm toplantı ve organizasyonlarında “saydamlık” esastır. Katılımcı demokrasiyi temel alan “Yeni Toplumsal Anlayış”ın, toplumun tüm kesimlerinin katılımı, paylaşımı, işbirliği ve üretimini amaçlaması çerçevesinde düzenlenen faaliyetler katılıma açıktır. Konferans ve seminerlerin düzenlenme amacının, katılımcı kişi ve kurumların nitelikleri ile birlikte tanıtımının ve toplantı sonuçlarının basılı hale getirilerek mümkün olduğunca geniş bir kesime dağıtılması; yapılan faaliyetin sonucundan kamuoyunun somut bir şekilde faydalanabilmesi amacına dayanmaktadır. Bu toplantılara; düzenlendiği ilin yerel yöneticileri, bölge milletvekilleri, üniversite öğretim üyeleri, öğrenciler ve medya temsilcileri, gerek konuşmacı, gerek dinleyici olarak davet edilmişlerdir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yurtdışında yaşayan 6 milyon dolayındaki diasporası ile Türkiye, anavatan dışında en yüksek nüfusa sahip ülkelerden biridir. Almanya, ABD ve Avrupa ülkeleri başta olmak üzere dünya coğrafyasına yayılan Türkler, 1960’lı yıllarda başlayan işgücü göçünden bu yana, yaşantı ve etkinliklerini farklı boyutlara taşımışlardır.

 

Yaşadıkları ülkelerde, ekonomik ve sosyal hayata entegre ve bizzat üretimin içerisinde olmanın yanısıra, oluşturdukları birlikler ve sosyal kuruluşlarla gerek kendi hakları, gerekse Türkiye açısından önemli kazanımlar ortaya koymaktadırlar. Günümüzde birçok ülkede Türk dernekleri bulunmakta olup bunlar, herhangi bir ulusal zorluk dönemi, bir doğal afet veya benzeri sözkonusu olduğunda ülkemize çok önemli destek sağlamaktadır.

Bunun yanısıra; çalışmalarını uluslararası alana taşıyan, yurtdışındaki sivil kuruluşlarla Türkiye’deki kuruluşların diyalog kurmasında köprü vazifesi gören kurumlar, Türkiye’nin tanıtımı ve lobi faaliyetleri açısından da çok değerli aşamalar kaydetmektedir. Dernek, vakıf, enstitü gibi düşünce kuruluşlarının, üretimleriyle uluslararası alanda etkinlik sahibi olması, çağdaş dünyada yerleşik ve uygulanagelen bir anlayıştır.

 

Sayıları bugün için az da olsa, ivedilikle çoğalması gereken bu kuruluşlara bir yenisi eklendi ve ARI FOUNDATION, merkezi Washington’da olmak üzere ABD’de çalışmalarına başladı.

Türkiye’nin katılımcı demokrasi, hukuk devleti, saydamlık, etik değerler, serbest piyasa ekonomisi gibi 21. yüzyıl gereklerine ulaşması hedefi paralelinde, yurtdışında ekonomik, sosyal ve kültürel faaliyetlerde bulunmayı amaçlayan ARI Foundation, Türkiye’nin tanıtımı ve lobi faaliyetlerine katkıda bulunmak amacı doğrultusunda, elektronik ortamda ARI Bulletin’i yayınlayacak ve Türkiye hakkında uzmanlarca kaleme alınan makalelerin yer aldığı Insight Turkey kitapçığına da destek verecek.

 

ARI Foundation, Türkiye ve ABD’deki bilgiye dayalı sivil toplum kuruluşlarının diyaloğunu sürekli kılmak, ortak faaliyetlerle pekiştirmek, konu bazında işbirlikleri sağlamak ve Türkiye ile ilgili konularda konferans, seminer, panel etkinlikleri ile bir bilgi ağı temin etmek üzere çalışacak. Bu sayede, Türkiye’nin kurumsal yapıların uluslararası alanda oluşturduğu diyalog ortamında etkinleşmesine katkıda bulunacak olan ARI Foundation ayrıca, ABD ve Kanada’da öğrenim gören çok sayıda Türk gencini elektronik ortamda oluşturulan GençNet haberleşme platformundan yararlandırmayı; gençler başta olmak üzere, akademisyenler ve iş adamlarını da faaliyetlerine dahil etmeyi amaçlıyor.

 

Aynı çerçevede, Avrupa Birliği ülkelerinde paralel faaliyetler sürdürmesi hedefi ile önümüzdeki dönem Brüksel’de bir dernek kuruluşu da gündemde bulunuyor.

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

Emine ÇAĞAN

Genel Sekreter

 

 

 

 

 

Türkiye’nin içinde bulunduğu siyasal kaynaklı kriz, ekonomik ve sosyal alanların ötesinde, artık tüm kesimleri etkileyen toplumsal bir kriz haline gelmiştir. Bu paralelde, çare arayışları da yalnızca orta ve dar gelir gruplarını değil, herkesi acil reçeteler arayışına itmektedir. Siyasete katılım çağrıları yüksek sesle dile getirilmeye başlamıştır. Doğrudur; siyasete katılım gereklidir. Ama Türkiye’nin sorunları ne bugün siyasete katılmakla, ne de kısa vadeli çözümlerle alınacak birkaç derin nefesle çözülecek boyutta değildir.

 

Siyaset bir yönetim ve temsil boyutudur; fakat bu boyutun siyasi erk tekelinde bir yönetim mekanizması ile sınırlı kalması sağlıklı değildir.

 

Türkiye’de süregelen siyasi anlayış, ne çağın gerekleri ne de toplumun talepleriyle örtüşmektedir. Siyasi erozyon Türkiye’nin tüm kurumlarını yaralamış; saygınlık ve güven kavramlarını yokolma noktasına getirmiştir. Toplum dinamikleri doğal bir gelişim ve değişim süreci yaşamaktadır fakat mevcut siyasi anlayış içerisinde, bu dinamiklerin katma değer sağlaması mümkün değildir. Bu gerçek de, yeni ve farklı bir siyasete katılım yolu tanımının ortaya konmasını zorunlu kılmaktadır.

 

Bireyler ancak, potansiyelini kullanabileceği ifade ve eylem platformları bulabilirse etkin olabilir. Bu platformlar ise öncelikle, konu bazında kurumsallaşmış oluşumlardır. Ülke yönetiminde yetkin olabilecek insan gücü, çoğunluğun etkin olduğu ortamlarda ortaya çıkabilir.

 

Türkiye’nin mevcut engelleri ve sorunlarını aşması, tabandan tavana topyekün bir değişime bağlıdır ve bu değişimin ana hareket noktası bireydir. Duyarlı bireyler, etkin ve katılımcı sivil toplumu; üreten gençlik nitelikli insan kaynağını; en önemli bu iki toplum katmanının güçbirliği ile sağlıklı üretim-uygulama ve eylem platformları bulması, yeni bir birey ve siyasetçi kimliği ortaya koyacak, gerçek katılımcı demokrasi ve nihayetinde saygın siyaseti oluşturacaktır.

 

Bu doğrultuda ARI Hareketi, “sivil-siyasi kurumlar” ile “Yeni Siyasi Anlayış” kavramlarını ortaya koymakta; Türkiye’nin geleceğinin ancak bu yapı felsefenin Türk siyasal ve toplumsal yapısında hakim olmasıyla şekilleneceğine inanmaktadır. Yeni Siyasi Anlayış’ın temel dinamikleri, gençlik ve sivil toplumdur.

 

 

 

 

 

“Yeni Siyasi Anlayış”ın kurumsal yapıları sivil-siyasi oluşumlar, hareketler, ulusal ve yerel enstitüler, vakıflar ve derneklerdir. Türkiye’de gençler başta olmak üzere tüm toplum kesimlerinin katılım sorunları vardır ve somut politika üreten kurumlarımız azdır. Oysa siyasete etki etmenin yolu, toplumsal sorunlarla mücadele eden, konu bazında çalışan kurumlardan geçmektedir.

 

 

 

Gençlik başta olmak üzere toplumun duyarlı hale gelmesi; sivil toplum anlayışının güçlenmesi ve bu toplumsal birliğin siyasi alana fikirsel ve insan gücü olarak katılımını temin edecektir. Fakat, zihinsel ve yapısal olmak üzere iki alanda yaşanması gereken değişim süreci kısa bir dönemi kapsamayacak kolay olmayacaktır.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 4 Ekim 2001

 

 

 

 

Ülkemizin sahip olduğu en büyük değerlerden biri, demografik yapısındaki genç nüfusun oranıdır. 15-25 yaş arasındaki 18 milyonu bulan gençlik, 21. yüzyıl Türkiye’sinin teminatı ve Anadolu’nun çağdaş dünyaya dönük olan yüzüdür.

 

Bu bilinç doğrultusunda ARI Hareketi, katılımcı demokrasi idealine ulaşmada en çok destek görmesi gereken kesim olan gençliği etkin hale getirmek ve desteklemek amacıyla, bünyesi içerisinde Genç ARI oluşumuna yer vermiştir. Genç ARI tarafından 1999 yılında “Gençlik ve Katılım” başlıklı bir projenin temelleri atılmıştır. İlk adım olarak bu yönde araştırmalar yapılmış; aileden başlayarak, eğitim sürecinde, sosyal hayatın her alanında ve yönetim mekanizmalarına katılımları karşısında hakim olan yöresel ve ulusal engeller, bizzat gençlerle birlikte tesbit edilmiştir. Gençleri, kendilerini ve Türkiye’yi ilgilendiren her alanda etkin ve söz sahibi yapma yolunun, öncelikle gençlik duyarlılığının arttırılması ve bu engellerin doğru tesbitinden başlayacağı bilinci ile, Ankara’dan Erzincan’a; Malatya’dan Isparta’ya birçok ilde yapılan toplantılarda bir metodoloji oluşturulmaya çalışılmıştır. Teknolojiye, sınırsız ilerlemeye, çağdaş dünyanın kazanımlarına ve bu kazanımları ülke gerçeklerine uygulamaya en yatkın kesim olan gençlerimiz, öğrenci kulüplerinden başlayarak, sivil toplum örgütlerine, düşünce kuruluşlarına ve siyasete katılıma teşvik edilmiştir. Ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarda ülke geleceğinde rol oynamaları gereği vurgulanmıştır.

 

“Katıl ve Geleceğini Yarat” ismiyle özdeşleşen proje kapsamında, Genç ARI tarafından ziyaret edilen 20 ilde bugün, kendi değer ve yapabilirliğinin bilincinde bireyler vardır. Bu gençler, sorumluluk, sahiplenme ve katılım bilincinin yöresel neferleri olmuşlardır. Katılım felsefesi, bu öncülerle tüm yurt sathına yayılacak ve benimsenecektir. 1999 yılından bu yana yılda bir kez gerçekleştirilen geniş katılımlı konferanslar, 500 dolayında genci biraraya getirmekte ve ortak projeler oluşturmalarına imkan sağlamaktadır. Türk gençliğinin elektronik ortamda haberleşme ve bilgi paylaşımını sağlaması hedeflenerek, uzaklıkları sıfıra indiren GençNet, bu somut projelerden biridir. ( www.gencnet.org ).

 

Genç ARI, 2001-2002 döneminde de yoğun bir seyahat ve toplantı programı uygulamayı hedeflemektedir. Bu doğrultuda, 2001 yılı sonuna kadar gidilmesi amaçlanan iller; Muğla, İzmir, Çanakkale, Trabzon, Adana, Antalya, Isparta, Bolu, Samsun, Edirne, Eskişehir, Kütahya ve Kıbrıs’tır.

 

 

 

 

“Katıl ve Geleceğini Yarat” felsefesine inanan ve yayılması için çalışan gençlik dinamiğini, ideal Türkiye hedefi doğrultusunda gelecekte çok büyük bir sorumluluk beklemektedir. Ve bu süreçte gençlerimizi destekleyecek, inanç ve güvenle yanlarında olacak, mücadelelerinde katkı sağlayacak öncülere ihtiyaç vardır. Katılım bilinci eksikliğini de kapsayan ve Türkiye’nin aşması gereken sorunların temelinde yatan mevcut siyaset anlayışı, yanlış yönetim ve bu yanlış yönetimi kabullenme durağanlığının aşılması şarttır.

 

ARI Hareketi bu yolda üzerine düşen sorumluluğun bilincindedir ve ülkemizde benimsenmesini amaçladığı katılımcı demokrasi, hukuk devleti, saydamlık, hesap verme sorumluluğu ve etik değerlere dayanan “Yeni Siyasi Anlayış” doğrultusunda yaptığı tüm çalışmalarda gençlerle birlikte hareket etmektedir.

 

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

Emine ÇAĞAN

Genel Sekreter

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Türkiye, jeopolitik konumu itibariyle, dünya ülkeleri içerisinde farklı bir yere sahiptir. Soğuk savaşın bitmesi ile siyasi ve ekonomik dengelerin yeniden şekillendiği günümüzde, güvenlik ve savunma konularındaki tüm gelişmeler Türkiye’yi doğrudan ilgilendirmektedir. Bu bağlamda ulusal güvenlik, 21. yüzyılda yepyeni bir tanıma kavuşmuştur. Bu tanım, ulusal güvenliği yalnızca potansiyel askeri tehditlerin bütünü olarak algılamamakta; bunun ötesinde bir ülkenin siyasi, ekonomik, sosyal ve kurumsal yapısının da ulusal güvenlik kavramı dahilinde değerlendirilmesini öngörmektedir. Meseleye bu açıdan yaklaşıldığında, ulusal güvenlik konusunun çok boyutlu ve çok aktörlü bir alan olduğu görülecektir. Hatta teknolojinin sınırsız ilerlemesi paralelinde, güvenlik kavramının kapsamı önümüzdeki on yıl içerisinde daha da genişleyecek; iletişim alanını etkisi altına alacak, bireylere ve kurumlara ait özel alanlara da uzanarak, evleri ve ofisleri dahi kapsar hale gelecektir.

 

ARI Hareketi, yeni yüzyılda bir ülkenin ulusal güvenliğinin sağlanmasının, dış tehditlere karşı korunmasının yanısıra, siyasi istikrar ve güvenin temini, sürdürülebilir ekonomik kalkınmaya geçilmesi ve sosyal adaletin hakim kılınması ile mümkün olabileceği görüşündedir. Bu bütünün güven ve itibar temelleri ile oluşturulmasının mutlak gereği ise, her alanda etik standartlar dahilinde hareket edilmesidir. Bu alanların herhangi birinin eksik bırakılması, ulusal güvenliğin tehdit edilmesine yol açacak sonuçlar doğurabilecektir. ARI Hareketi, bu saptamadan hareketle Türkiye’nin bu anlamda tanımlanmış ulusal güvenliğinin sağlanması ve konsolide edilmesine yönelik reform önerilerini hazırlamakta ve kamuoyunun dikkatine sunmaktadır.

 

Bu doğrultuda, ARI Hareketi bünyesinde gerçekleştirilen faaliyetlerden biri, üç yıldan bu yana düzenlenen ve geleneksel hale gelen güvenlik konulu uluslararası konferanslardır. 1999 yılında “Doğu Akdeniz’de Güvenlik ve İşbirliği”, 2000’de “21. Yüzyılda Güvenli Bir Avrasya” ve 2001’de “21. Yüzyıl Avrupa’sında Güvenlik ve İşbirliği” konferanslarında, yurtiçi ve yurtdışından dünya çapında söz sahibi uzmanlar, konuyla ilgili sivil toplum örgütlerinin temsilcileri, akademisyenler ve devletin yetkili organları ortak platformda buluşturulmuş fakat konuyla ilgili politika üretmesi gereken siyasi partilerden katılım olmaması da ilgili çevrelerce yadırganan bir nokta olmuştur. Sonuçlarının yayın haline getirilerek kamuoyuna sunulduğu bu konferanslar, 2002 yılında da güvenlik ana teması ile sürecektir.

Burada ana amaç, bilimsel bir bakış açısı ile hazırlanmış politika önerilerinin sunularak, bu alanlarda toplumsal uzlaşmayı yaratacak katılımcı süreçlerin başlatılmasıdır. Oysa ki, ulusal güvenlik konusunun polemik yaratmaya ve kısa vadeli siyasi kazanım elde etmeye yönelik anlık çıkışlarla ülkemizin gündemine taşınması, bu amaca hizmet etmemektedir. Tam tersine, içerik taşımayan bu tip çıkışlar, ülkemizin ihtiyaç duyduğu diyalog ve uzlaşı sürecini baltalamakta ve geniş anlamda ulusal güvenliğin tesis edilmesini zorlaştırmaktadır. Saygılarımızla,

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

Paylaşım ve yardımseverlik kavramları, yüzyıllara dayalı Türk kültür mirası ve gelenekleri içerisinde özel bir yere sahiptir. Türk insanının yapısında yer alan birlik ve dayanışma örgütlenmesinin tarih boyunca, özellikle kurumsallaştığı aşamalarda toplumsal hayata yadsınamaz katkıları olmuştur.

 

Fakat ne yazık ki zaman içerisinde, özellikle son yıllarda, ekonomik ve siyasal faktörlerin sosyal hayata negatif etkileri ile sivil hayattaki birlik ve dayanışma inisiyatifi darbe almıştır. Gelir dağılımındaki dengesizliğin neden olduğu sosyal ve kültürel gerileme, duyarsız ve kendine dönük bir birey yapısı oluşturmaya başlamıştır. Tüm bu olumsuz faktörlere ek olarak, halkımız son zamanlarda birleştirici bir başarı örneği görmekte de zorlanmaktadır. Oysa Türk insanı, yapısı itibariyle duyarlılık sahibidir. Bu duyarlılığın halen yaşadığı ve su yüzüne çıkması için öncülere ihtiyaç duyduğu gerçeği, 4 Ağustos tarihinde kanıtlanmıştır.

 

Türk sporunun köklü bir klübü, değerli bir sporcusu ve konu bazında öncü bir sivil toplum örgütünün kutsal bir amaç olan eğitim için biraraya gelmeleri, kitleleri harekete geçirmiştir. Toplum duyarlılığı yarının Türkiye’sini oluşturacak çocuklarımızın eğitimi için bütünleşmiş ve çok önemli bir kazanım ortaya çıkmıştır.

Miktarına bakılmaksızın kendi ölçüleri dahilinde bağış yapan, bilet alan tüm vatandaşlarımız, ortak bir ideal doğrultusunda kendi katkılarını sunmuşlar; jübile gelirini bir eğitim kampanyasına hediye eden ve bu hizmete herkesi ortak etmeye çalışan davete duyarsız kalmamışlardır. İşte sivil toplum dinamiği ve birleştirici gücü budur. Hayatın vazgeçilmezi olan eğitim, sosyal hayatın birleştirici ve geliştirici yönü olan sporla bütünleşebilmekte ve katma değer yaratmaktadır.

 

Değerli sporcu Mehmet Özdilek başta olmak üzere, Beşiktaş Spor Klübü, Türk futbolunun dünya elçisi olan Fatih Terim ve Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı Başkanı İbrahim Betil’i, eğitim, gençlik, spor ve sivil toplum değerlerini ortak paydada buluşturma gayret ve başarılarından dolayı kutluyoruz. Fatih Terim’in, Milan’ı ülkemizde getirerek, İtalya-Türkiye ilişkilerini olumlu yönde etkileyecek bir paylaşıma sporla aracı olma başarısının da gözardı edilmemesi gerektiğini düşünüyoruz.

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

4-5 Ağustos tarihlerinde gerçekleştirilecek ANAP Kongresi’nde oy kullanacak 1227 delege, halkın iradesine kulak vermeli, demokrasiyi tercih etmelidir.

 

Haketmediği halde, sürekli olarak yapılan hataların bedelini ödeyen Türk halkı, siyasi erkin şu anki sahiplerini artık muhatap kabul etmemekte; halkın duyarlılığı giderek artarken, yetişmekte olan genç nüfus dünya standartlarında bir gelecek istemektedir. Talep edilen ve uygulanmaya çalışılan iki farklı anlayış ve yönetim tarzının karşı karşıya olduğu bu dönemde halkımız, kendi çapında sanal bir başarıdan öteye gidemeyen kongre görüntülerine şahit olmamalıdır.

 

Herşeye rağmen, bugünkü siyaset ortamında dahi, parti kongrelerinde mevcuda itiraz eden sorumlu bireyler çıkmaktadır. Sağduyunun gereği, bu mücadelenin sağlıklı değerlendirilmesiyle demokrasiye bir adım daha yaklaşmaktır. Parti delegeleri, toplumun artık kabul etmediği siyasi yapıyı değiştirmedeki sorumluluklarının bilincine varmalıdır. Parti içi demokrasiye ulaşmak için gösterilen çaba sağlıklı bir siyaset bütününe yönelik çabadır.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

Siyasi partiler, demokrasinin temel taşları, halkın taleplerini bütünlemek ve uygulanabilirliğini sağlamak için varolan, demokrasinin vazgeçilmez unsurlarıdır. Siyasi parti kurumları, halkın temsili adına sorumluluk ve yükümlülük alır; üretim yapar, seçmenleri, taraftarları ve uygulamaları ile varlık gösterirler. Türk siyasi partileri ise, gelişemez, ilerleyemez, kitle partisi kavramından uzak dar yapılar haline gelmiş ve bu işleyiş, günümüzün seçmensiz siyasi partilerini oluşturmuştur.

 

Coşkuyu yaratan ümit ve inançtır; seçmenler, ülke yönetimi için yeterlilik ve muktedirliğine inandığı kadroları destekler. Ardarda gerçekleştirilen siyasi parti kongrelerinde görülen ise, Genel Başkan – milletvekili – delege üçlüsünün, kendi bünyeleri içerisinde, varolmayan başarıların sevincini yaşadıklarıdır.

 

Parti kongrelerinde gördüğümüz antidemokratik manzaralar, siyaset etiği ile bağdaşmayan uygulamalar, oy tercihlerindeki geniş çaplı kaymalar ve “partili” kavramının yokolmaya başlaması, eski siyasi sistem ve temsilcilerinin halk tarafından tasfiye edilme yoluna girdiğinin ipuçlarıdır.

 

Çözüm değişimdir. Çağdaş ve yeni bir anlayışın temsilcilerinin Türk siyasi sisteminde yer alması; Türkiye’nin katılımcı demokrasi, hesap verme zorunluluğu, şeffaf yönetim ve etik değerlere dayalı bir hukuk devleti olmasıdır. Bu değerlerin hayata geçmesi, temsil eden ve temsil edilen kesimler arasında inancı ve güveni yeniden temin edecektir.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

57. Cumhuriyet Hükümetinin kuruluşundan bu yana İçişleri Bakanlığı’nı yürüten Sadettin Tantan, görevden alınmasının ardından partisinden istifa etti. Tantan, yolsuzlukla mücadele yolundaki çalışmaları ve bu çalışmaları üniversiteler, akademik çevreler ve sivil toplum kuruluşları ile işbirliği çerçevesinde yapması ile toplum gözünde saygınlık ve güven odağı olmuştu.

 

Siyasi boşluklardan faydalanılarak boyutları gitgide artan yolsuzluk konusunda Sadettin Tantan, göreve gelişinden itibaren kapsamlı operasyonlar başlattı. Suni gündemlerin ardına saklanan yolsuzluk ve rant ekonomisini Türk halkının gözleri önüne sermede öncü oldu. Yolsuzlukla mücadele yolundaki başarılar, olayların vahim boyutlarını gözler önüne sermenin yanısıra, toplum duyarlılığını harekete geçirmede önemli mesafe katedilmesini sağladı. Halka yaklaşımı ve gerçekleri ifade etmedeki cesur tarzı itibariyle saydam siyaset adamı tavrı sergileyen Tantan, Türkiye’nin değişim mücadelesinin gelişimine büyük katkı sağladı. Türk halkının inanç ve güveni, Sadettin Tantan’ın şahsında odaklandı.

 

Fakat Türk siyasi sistemi bugün için, temiz siyasetçi ve uygulamalarını sindiremeyen bir anlayışın esiridir. Süregelen yanlış işleyişe ters düşen kişi ve uygulamalar sistemin çarkları içerisinde eritilmeye çalışılmaktadır. ANAP’ın iç bünyesinde yaşanan anlaşmazlıklar sonunda, Hükümet’e itibar kazandıran bir Bakan görevden alınmış ve iktidar ortağı MHP ve DSP de bu değişikliğe destek vermiştir. Bu olay, 57. Hükümet’in devamlılığında parti çıkarlarının ne kadar ön plana konduğu ve bu doğrultuda, pamuk ipliğine bağlı olduğunun göstergesidir. Türkiye, halk desteğini kazanmış bir siyasetçinin partisinden uzaklaşmak zorunda bırakılışına şahit olmuştur. ANAP Genel Başkanı da, bir kez daha kamu iradesini hiçe saymıştır.

 

Halkımızca özlenen Türk siyasetçisi kimliğinde, birtakım mutlak özellikler aranmaktadır. Bu özellikler, ülke önceliklerini kavrama ve uygulamada yetkin, yurtiçi ve yurtdışında itibar sahibi, kamu vicdanında güvenilir olmak şeklinde özetlenebilir. Sadettin Tantan, bunlara sahip olmanın yanısıra, halkın kendini temsile layık gördüğü, desteklediği ve kamu vicdanı ile bütünleşmiş bir siyasi kişiliktir. Türk halkı, yarınları için Tantan ve temsil ettiği değerlere sahip çıkacaktır.

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

Ülkemizi içinde bulunduğu duruma sürükleyen siyaset anlayışının yanısıra; bitmek bilmeyen yolsuzluk dosyaları, siyasetçilerin birbiri ardına yargı karşısına çıkması, özrü olmayan uygulamaları savunma çabaları, devlet zirvesine yakışmayan kavga ve atışmalar, partiler bünyesinde yaşanan antidemokratik işleyiş, siyasi partileri, halkın gözündeki düşüşün yanısıra kendi içlerinde de kırılma sürecine sokmuştur. DSP Kongresi ile somut örneğini yaşadığımız parti içi demokrasi yoksunluğundan ileri gelen çatlamalar, önümüzdeki günlerde sürecek, diğer partilerde de farklı olaylarla karşımıza çıkacaktır.

 

Türk siyasi hayatına en önemli darbeleri vuran lider sultası, diğer partilerde olduğu gibi ANAP’ta da hakimdir. Fakatbutesbit,yalnızca DSP ve ANAP’a özgü değildir. Bu yanlış işleyiş, siyasi partilerin üretim, yönetim, temsil kabiliyetlerini yitirerek, misyonunu kaybetmesine neden olmuştur. Bugün ülkemizde “kitle partisi” kavramını örnekleyecek bir oluşum bulunmamaktadır.

 

Oysa siyasi partiler, ortak bilinç, ortak söylem ve buna bağlı hareketle hayat bulur. Olumlu veya olumsuz açıdan yalnızca kişiye veya olaya odaklanan politikalar, bir siyasi kurumun aczi ve sonudur. Misyon ve vizyon kaybının yarattığı bu düşüş, Türk siyasi sistemi ve siyaset kültüründe topyekün bir değişimin itici gücü olmuştur. Yaşananlar sonucu, Türkiye’de eski siyasi anlayış kırılmış; temsilcileri ise toplum nezdinde onarılamaz yaralar almıştır. Bu kırılma ile gerekli olan zihinsel değişim, toplumsal silkelenme ve yepyeni bir yapılanma başlamıştır. Türkiye, bu eski anlayışı ve temsilcilerini yakasından silkeleyecektir. Artık ülkemizde mevcuttan farklı bir siyaset etme anlayışı ile farklı bir siyaset kültürü yerleşecektir.

 

 

Saygılarımızla,

 

 

 

 

 

 

 

 

Olması gereken; donanımlı genç nüfus gücünün, üretim ve yönetim kademelerinde değerlendirilmesidir. Ve bunun yolu, gençlik başta olmak üzere tüm toplum kesimlerinin sağlıklı katılım imkanlarına kavuşmasıdır. Toplumun çekirdeği olan aileden başlayarak, eğitim ve sosyal hayatın her alanında ülkemiz insanları, kendilerini ifade etme imkanı bulacakları üretim ve eylem platformlarına katılabilmelidir. Ekonomik, siyasal ve sosyal alanda toplum dinamiği ancak bu şekilde bütünlenebilecek ve ülke gelişimine yönlenecektir.

 

Bu bilinç ve yarınları şekillendirmede Türkiye’nin öncüsü olacak gençliğe verdiği önemle ARI Hareketi, kendi bünyesinde Genç ARI özerk oluşumunu kurmuştur. Tüm Anadolu’yu kapsayan çalışmalarla Genç ARI, gençliği katılıma yönlendirmek ve üreten, paylaşan ve etkin bir gençlik yaratılmasına katkıda bulunmak için çalışmaktadır. Bu doğrultuda, 12-13 Mayıs tarihlerinde Anadolu’nun genç yüzünü temsil eden 500 kişilik bir topluluk, II. “Katıl ve Geleceğini Yarat” konferansında biraraya gelmiştir. Gerçekleştirilen Anadolu toplantılarında gençlerin yerel, bölgesel ve ulusal sorunları irdelenmekte, kalıcı çözüm önerileri aranmaktadır. Türk gençliğinin elektronik ortamda ortak iletişim, haberleşme ve bilgi paylaşımı adresi olarak kurulanGençNet, (www.gencnet.org) geniş katılımlı Türk gençlik platformunun temeladımıdır. “Katıl ve Geleceğini Yarat” bir isim değil, bir felsefedir ve Türk gençliğinin ortak bilinç ve idealini ifade etmektedir.

 

Bugüne dek, mevcut imkanlarını kullanabilme başarısını gösterememek, Türkiye’nin başlıca özelliklerinden olmuştur. Fakat yönetemeyen ve üretemeyen anlayışın dönemi artık sona yaklaşmıştır. Gençlik kendi inisiyatifi ile kendi geleceğini şekillendirecek; Atatürk’ün kendisine hediye ederek onurlandırdığı 19 Mayıs’ları 21. yüzyıl normlarında yaşayan bir Türkiye’de kutlayacaktır. ARI Hareketi bu yolda gençlere inanmakta ve güvenmektedir.

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

Genç ARI ve IRI, 1999 yılında bir gençlik projesinin temellerini attı. “Katıl ve Geleceğini Yarat” başlıklı proje; yarınların sahibi olarak görülen gençliğe verilen önemle, gençlerin gerek kendi, gerekse ülke meselelerinde gösterdiği duyarlılığın arttırılması, katılıma ve her alanda etkin olmaya yönlendirilmesi amacıyla başlatıldı.

 

Projede, ülke nüfusunda sahip olduğu oran ve küreselleşmenin beraberinde getirdiği bilgi ve teknoloji akışından yararlanmada ülkemizin en önde gelen kesimi olan gençliğin, geleceğin şekillendirilmesinde etkinlik ve güce sahip olmasının, ailede ve eğitim döneminde sağlanan sağlıklı bilgi akışı ve katılım imkanlarının geliştirilmesi gereği temel alındı.

Bu doğrultuda, gençlerin duyarlılığının arttırılmasının yanısıra, önlerindeki katılım engellerinin kaldırılması için sahip olduğu potansiyeli harekete geçirme yolları yine gençlerle birlikte irdelenmeye başlandı.

 

İlk adım olarak, Strateji Mori Araştırma tarafından 12 ilde yapılan “Gençlik ve Siyasi Katılım” başlıklı araştırmanın sonuçları, Anadolu’nun çeşitli illerinde gençlerle paylaşıldı. İl toplantılarında, üniversite, sivil toplum örgütleri ve siyasi partilere mensup gençlerle, bölgesel ve ulusal alanda gençlerin sorunları, yönetim mekanizmalarına katılımları karşısındaki engeller ve çözüm yolları tartışıldı. 15-25 yaş arasındaki 18 milyonluk nüfusu ile gençliğin ekonomik, siyasal ve sosyal alanda ülke geleceğinde söz sahibi olabilmesinin temini yolları arandı.

 

1999 sonundan 2000 yılı ortalarına kadar yapılan seyahatler ve alınan sonuçların bütüne ulaştırılması amacıyla 12-14 Mayıs 2000 tarihlerinde İstanbul’da “Katıl ve Geleceğini Yarat” konferansı gerçekleştirildi. 22 ilden 300 gencin biraraya geldiği konferansta, toplantılar sonucu ortaya çıkan sonuçlar derlendi ve “GençNet” projesi ortaya çıktı.

 

Türk gençliğinin ortak iletişim adresi olması hedeflenen GençNet’in, günümüzün en hızlı ve geniş kapsamlı iletişim imkanını sağlayan elektronik ortamda, gençlerarası haberleşme, bilgi ve proje paylaşımını en üst düzeyde sağlayan, katılımcı demokrasinin temel alındığı bir gençlik platformu olması amaçlanıyor. Sürekli geliştirilmekte olan GençNet web sayfasının günlük ziyaretçi sayısı onbinlere ulaşmış bulunuyor.

 

Genç ARI, bugüne dek proje kapsamında, Samsun, Konya, Antalya, Gaziantep, Ankara, Eskişehir, Erzincan, Adana, İzmir, Edirne, Bursa, Sakarya, Kütahya, Ankara, Malatya, Isparta, Muğla ve Adana’yı kapsayan 18 ilde toplantılar düzenledi.

 

Ve 11-13 Mayıs tarihlerinde, “Katıl ve Geleceğini Yarat” felsefesini benimseyen Anadolu’nun genç yüzü, ikinci kez İstanbul’da buluşuyor. Maslak Princess Otel’de gerçekleştirilecek II. Gençlik Konferansı’na, 42 il ve 56 üniversiteye mensup 500 genç iştirak edecek. Sosyal aktiviteleri de kapsayan program dahilinde gençlik temsilcileri kendileri ve ülkemiz için yeni projelere imza atacak.

 

 

·        ARI Düşünce ve Toplumsal Gelişim Derneği üyesi İzzet Pinto’nun moderatörlüğündeki “Spor ve Sanat” panelinde, Sanatçı Meltem Cumbul, Yazar Mario Levi, Atletizm Türkiye rekortmeni Aslı Ergenç, A Milli Basketbol Takımı Kaptanı Orhan Ene, Erzincan Paraşütçüler Derneği Başkanı Levent Albayrak ve Samsun Düşevi Tiyatro Topluluğu’ndan Cem Kaynar,

·        Gazeteci ve Netwise Genel Müdürü İpek Cem’in moderatörlüğündeki “Medya, İş Dünyası ve Siyaset” panelinde, TV Programcısı Mithat Bereket, İşbankası Genel Müdürü Ersin Özince, Netbul.com Genel Müdürü Elif Ergani, Adana Milletvekili Tayyibe Gülek, ATSA Başkanı Levent Yanık ve Akdeniz Üniversitesi Ekonomi İşletme Klübü’nden Tugay Fidan,

·        ARI Düşünce ve Toplumsal Gelişim Derneği Başkanı Selim Ergüder’in moderatörlüğündeki “Sivil Toplum” panelinde ise Burhan Karaçam (TEGV), Bülent Arslan (Türk-Alman Forumu), Türkan Saylan (ÇYDD) ve Nasuh Mahruki (AKUT) konuşmacı olacaklar.

 

Konferansının ikinci gününde, 25 kuruluşun katıldığı bir Sivil Toplum Fuarı da düzenlenecek. Ülkemizin önde gelen sivil toplum örgütleri açtıkları standlarda gençlere kendilerini tanıtarak, misyon ve çalışmaları hakkında bilgi aktaracaklar.

 

Konferansın katılımcı ve etkin gençlik idealine bir adım daha yaklaşılmasına olanak tanıyacağına ve Türk gençliğinin ortak bilinç ve işbirliği noktalarında birleşmesi yolunda önemli bir basamak oluşturacağına inanıyoruz. Saygılarımızla,

Damla Gürel

Başkan Yardımcısı

 

 

Ülkemizin çağdaşlaşma ve katılımcı demokrasiye geçişi yolunda gerçekleştirmesi gereken yasal ve hukuki reform çalışmaları, Avrupa Birliği’nin Kopenhag Kriterleri ile öngördüğü çerçeve ile örtüşmektedir. Adaylık sürecine girildiğinden bu yana Avrupa Birliği, Türkiye için bir dış politika uzantısı olmaktan çıkmıştır. Siyasi, ekonomik ve sosyal alanlarda yapılması gereken düzenlemeler toplamı, Türk toplumunu doğrudan etkileyecek ve çağın standartlarına yükseltecek uygulamalardır.

 

Bu geniş kapsamlı süreç, Ankara’nın yasal düzenlemelere hız vermesinin yanısıra, halkımızın kendisini doğrudan etkileyecek bu reformları tanıması ile paralel ilerlemek zorundadır. Gençlik başta olmak üzere halkımızın, hakettiği yaşam standardına kavuşmasına olanak tanıyacak bu süreci benimsemesinde en önemli rollerden biri de, sivil toplum örgütlerine düşmektedir. Sivil toplum örgütleri, yapacakları toplantı, seminer ve konferans organizasyonları ve yayınlar ile halk nezdinde Avrupa Birliği ve kriterlerini tanıtmalı ve ülkemiz için gerekliliğini vurgulamalıdır. Özellikle ülkemizin en önemli dinamiği olan genç nüfusun bu konuda duyarlı hale gelmesi son derece önem taşımaktadır. 15-25 yaş arasındaki 18 milyonluk nüfusu ile Türk gençliği, Avrupa ve dünya değerlerine en yakın ve küresel gelişmeleri en ileri düzeyde takip eden kesimdir. Türkiye’nin geleceğine imza atacak gençliğin bilinçlenmesi, araştırma ve bilgi akışı imkanlarına sahip olması, Avrupa Birliği adaylık sürecinde Türkiye’nin en önemli güçlerinden olacaktır.

 

Sivil toplum kuruluşlarının bu sürece katkısı tartışılmazdır ancak tekbaşına yeterli değildir. Ülkemizin AB adaylığı sürecine girmesinden bu yana üstlendiği yükümlülükleri henüz yerine getirmediği gerçeği gözardı edilmemelidir. Sürecin hızlandırılması ve önümüzdeki dönem Türkiye’nin AB nezdinde sıkıntılı günler yaşamasını önleme yolunda, siyasi sorumlular gerekli duyarlılığı göstermeli ve buna kısa vadeli öncelikleri hayat geçirmekle başlamalıdır.

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

Hande GÜNER

Yönetim Kurulu Üyesi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Türkiye, unutulmaz bir parti kongresi yaşadı. Genel Başkan’ın yeniden seçilmesi için düzenlenen, aday olan ikinci bir kişinin konuşmasına dahi tahammül edilmeyen bir kongre. Ülkemiz için ne acıdır ki; bu sahnelerin yaşandığı parti hükümet ortağıdır ve başkanı Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanıdır.

 

21. yüzyılda katılımcı demokrasinin hakim olduğu bir Türkiye isteyen Türk milleti adına 29 Nisan tarihinde yaşananları ayıplıyoruz. Yalnızca Bülent Ecevit’i ve kendisinin tek hakim olma zaafiyetini değil; en doğal hakkını kullanarak genel başkan adayı olan bir kişiye bu tavırlarla karşılık veren, bu işleyişi kabul eden kongre delegelerini de ayıplıyoruz.

 

DSP Kongresi tam olarak Türk siyasi sisteminin işleyişini yansıtmıştır. Değişmez genel başkan, milletvekili, parti yöneticisi ve delege zinciri tekelinde yaşayan kısır üçgen yapıyı bir kez daha sergilemiştir. Hakimiyet zaafının çok çirkin bir tezahürü, “demokratik” sıfatını adında taşıyan bir partinin kongresinde yaşanmıştır. Tek aday, tek fikir, tek yönetim, tek hakimiyet ; bu üçlünün birarada barındığı yer, demokratik bir siyasi parti olamaz. Bu tavırları sergileyenlerin demokrasiyi söylem edinme hakları yoktur. Parti içinde dahi demokratik olmaktan korkanlar, ülkenin demokratikleşmesine hizmet edemez.

 

Türkiye iradesi, şu anki siyasi sistemde yer alan, Parti = Genel Başkan sultasına boyun eğen kesimden ibaret değildir. Türk siyasi hayatında süregelen yanlış işleyiş artık sona ermiştir. Bülent Ecevit ve temsil ettiği anlayış son kez DSP genel başkanı olmuştur. Diğer siyasi partilerde de bu kırılma sürecektir. Türkiye, bugünün eski anlayışı ve temsilcilerini tasfiye edeceği bir değişim sürecine girmiştir. Türk halkı, kendisini çağın değerlerini temel alarak ilerletecek yeni anlayışa sahip çıkmıştır. 21. yüzyıl Türkiyesi, Yeni Siyasi Anlayış doğrultusunda, katılımcı demokrasiye, hesap verme zorunluluğu, şeffaf yönetim ve etik değerlere dayalı bir hukuk devleti olacak; bu bilince sahip olanlarca yönetilecektir.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

Gelecek 23 Nisan’ları, çocuklarımızın kendilerine gelecek hazırlayanlarla gurur duyduğu bir Türkiye’de kutlayacağımız inancını taşıyoruz.

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

ARI Hareketi 14 Nisan tarihinde açıklanan “Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı”nı ana hatlarıyla olumlu karşılamıştır ve desteklemektedir.

 

Programın amacı olarak güven bunalımının süratle ortadan kaldırılması ve bir daha yaşanmaması için kamu yönetiminin ve ekonominin yeniden yapılanması ifade edilmektedir. Bir bütün olarak alındığında, hedeflendiği gibi uygulamaya geçirilebildiği takdirde, program Türkiye’nin yıllardan beri gelişmekte olan ülkeler kategorisinden çıkmasına engel olan yapısal sorunlarına çözüm getirme potansiyeline sahiptir.

Devletin çeşitli toplumsal sınıflardan isteyeceği fedakarlıklara ek olarak kendi kemerini sıkmaya yönelmesi çok olumlu bir gelişmedir. Devletin ekonomideki rolünün ciddi şekilde azaltılması hedefi de son derece yerindedir.

 

Programın ana hatlarıyla ilgili kısa yorumlar yapmak gerekirse:

 

1.                  Dalgalı Kur Sistemi: Dalgalı kur sistemi içinde enflasyonla mücadele edileceği ifadesi, düşük faizi hedefleyen ancak kontrollü bir para politikasını çağrıştırmaktadır. Ancak para politikasının detaylarının dış kaynak paketi kesinleştikten sonra açıklanacağı anlaşılmaktadır.

 

2.                  Gelirler Politikası: Toplumsal uzlaşma ve enflasyon hedeflerine dayalı bir gelirler politikası ifadesi, mevcut durumda hedef enflasyona endeksli ancak geçmiş enflasyona göre düzeltmeli zam içeren kamu çalışanı ücretlendirme sistemiyle çelişmektedir. Aynı zamanda bu politikanın özel sektörde nasıl uygulanacağı belirsizdir. Gelirler politikası programın açıklığa kavuşturulmayı bekleyen bir başka yönüdür.

 

3.                  Bankacılık Sektörü: En sorunlu sektör olan ve diğer tüm sektörler ile makroekonomik dengeleri çok yakından etkileyen bankacılığa ciddi tedaviler uygulanması planlanmış olup uygulamaya da hızla başlanmıştır. Kamu bankalarına yetkin bir yönetim atanmış olması ve bu bankaların mali hesaplarının çok saydam bir şekilde ortaya konmuş olması olumlu göstergelerdir.

 

 

 

4.                  Kamu Maliyesi: Kamu borçlanmasıyla ilgili yasal sınırların bütünleşik bir şekilde çizilmesi ve 3 ayda bir TBMM’ye bilgi verme yükümlülüğü getirilmesi çok yerinde kararlardır. Bu kararlar siyasetin ekonomi üzerindeki olumsuz etkisini ciddi olarak azaltma potansiyeline sahiptir. Bu düzenlenmenin ARI Hareketi Ekonomik Anayasa çalışmasına paralel olması memnuniyet vericidir. Benzer şekilde, kamulaştırma, ihale düzeni ve bütçe dışı fonlar konusunda planlananlar son derece olumludur.

 

 

5.                  Özelleştirme: Program devlet kontrollü ekonomiden piyasa ekonomisine geçiş için önemli sinyaller vermektedir. Şeker, tütün, doğalgaz, telekomunikasyon ve sivil havacılık kanunlarıyla bu sektörlerde sağlıklı bir liberalizasyon öngörülmektedir. Yeniden yapılanma kapsamında çıkarılacak olan 15 yasanın içeriklerinin gerçekten ana sorun noktalarını saptayıp saptamadığı ve bunlara çözüm üretebilecek nitelikte olup olmadığı zaman içinde görülecektir. Telekom sektöründe özelleştirme konusunda ise stratejik satış yüzde 50’nin altında olmakla birlikte programın halka arzın da yardımıyla %100 özelleştirme öngörmesi olumludur.

 

6.                  Reel sektör: Reel sektöre yönelik önlemler ise oldukça sınırlıdır.   Eximbank’tan daha çok kredi olanağı, tarım kesimi ve KOBİ’lere 400 trilyon TL ek kredi sübvansiyonu ve uluslararası tahkim yasası öngörülmüştür. Program genelde kamu maliyesi ağırlıklı olduğundan, tahminimize göre, kamu maliyesinde beklenen düzelme sonucunda hem enflasyonun, hem reel faizlerin düşeceği hem de özel sektörün kullanabileceği finansman olanaklarının artacağı ve bu şekilde özel sektörün daha çok üretim ve yatırım yapması için önünün açılacağı varsayılmaktadır. Ancak bunun programda daha açık bir şekilde ifade edilmiş olmaması bir eksikliktir.

 

7.                  Dış Kaynak: Faiz dışı dengede 2001 yılında 10 milyar dolarlık pozitif öngörüye karşılık, rakamı verilmeyen borç ödemeleri dikkate alındığında toplam bütçeyi dengeleyecek finansman kaynağının nereden ve nasıl temin edileceği en büyük ve hassas soru işareti olarak kalmıştır. Bunun IMF ve G-7 ülkelerinden toplanacağı tahmin edilmekle birlikte, programın muhtemel başarısı ancak dış finansman desteği ortaya çıktıktan sonra ölçülebilir.

 

8.                  Makroekonomik Hedefler: %55-60 civarında bir yıllık enflasyon oranı ve %3 küçülme kanaatimizce iyimser bir tahmindir. Cari denge kaleminin ise sıfır değil ciddi oranda pozitif olması muhtemeldir.

 

 

Programın açıklanmasının hemen akabinde esnaf ve çiftçi kredileri konusunda geçmişi anımsatan kararlar alınmış olması da programın inandırıcılığına şüphe düşürmüştür. Bu bağlamda uluslararası derecelendirme kuruluşlarından gelen olumsuz tepkilere şaşırmamak gerekir.

 

Bütün ekonomik programlarda olduğu gibi bu programda da anahtar faktör uygulamadaki siyasi kararlılık olacaktır. 2000 başında uygulamaya konan program da kötü bir program olduğu için değil, kapsamındaki önemli maddelerden özelleştirme ile kamu ve TSMF bankalarının rehabilitasyonunda yol alınamadığı için tıkanmış ve iflas etmiştir. Hükümetteki bazı bakanların süregelen tavrı, eski program gibi yeni programın da ana unsurlarına ters düşen niteliktedir.

 

 

 

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

ARI Hareketi Ekonomi Komitesi adına

 

Ümit Kumcuoğlu

Yönetim Kurulu Üyesi

 

 

 

 

 

17 Nisan 1940 : Türkiye’nin kalkınmasının en önemli yapı taşlarından biri olan Köy Enstitüleri’nin kuruluşunun yasalaştığı tarih.

 

Türkiye’de enstitüleşme kavramı, yetiştirdiği 20 bin öğretmenle Türk eğitim hayatına büyük katkılar sağlayan Köy Enstitüleri ile başlamış fakat bu kurumlar zamanla işlevini yitirmiştir. Bununla birlikte, % 45’i kırsal alanda yaşayan ülkemiz için yerel anlamda enstitüleşme, sağlıklı bir yapı ile uygulandığında çok önemli katma değer sağlayabilecek bir örgütlenmedir.

 

“Yeni Siyasi Anlayış” felsefesi doğrultusunda ARI Hareketi’nin ülkemizde yerleşmesini amaçladığı kurumsal yapılardan bir tanesi, konu bazında Ulusal ve Yerel Kalkınma Enstitüleri’dir. ARI Hareketi anlayışına göre enstitüler, bireyin katılım ve girişimcilik konusunda ilerlemesini sağlayacak, işbirliğini geliştirecek ve bölgelere düşünsel ve ekonomik kazanımlar getirecek üretim platformlarıdır. Bu doğrultuda ARI Hareketi, yerel anlamda Batı KaradenizKalkınma Enstitüsü ve Çukurova Kalkınma Enstitüsü’nü hayata geçirmiş; ulusal anlamda çalışmalarını ise Toplum ve Ekonomi Enstitüsü ve kurucuları arasında yer aldığı Türkiye EtikDeğerler Merkezi – TEDMER nezdinde yürütmektedir.

 

 

Saygılarımızla bilgilerinize sunarız.

 

Haluk Önen

Yönetim Kurulu Üyesi

 

 

 

Günümüze kadar, “kapalı yönetim” diye adlandırılabilecek bir şekilde sürdürülen ülke yönetimimizde, yeni bir anlayışın gereklerine ilk kez değiniliyor. Zor dönemlerin de, halka doğruyu söylemek ve gerçekleri paylaşmakla, milletçe elele verilerek aşılabileceğini vurgulayan Kemal Derviş, ülkemizde ilk kez, halka birlikte hareket etme ilkesine sahip, paylaşımcı siyaset adamı kavramını örnekliyor.

 

57. Hükümet, ekonomik programın uygulanmasına kesin siyasi destek taahhüdü verdi. Oysa Türk halkının bugüne dek yaşadığı tecrübeler, bu destek ifadesine güven duyulmasını engelliyor. Kemal Derviş’in sergilediği dürüst ve bilgiye değer veren siyasetçi kimliğinin ve vurguladığı gereklerin, Türkiye’nin bugünkü ekonomik, sosyal ve siyasi durumunun mimarları tarafından benimsenmesi ve desteklenmesi mantıkla bağdaşmıyor.

 

Yeni Ekonomik Program, Türk toplumunun her kesimini etkileyen ekonomik krizden çıkış için siyasette yeniden yapılanmanın gereğini vurguluyor. Programı hazırlayanlara destek veriyor ve inanıyoruz. Fakat mevcut siyasi irade ve sisteme dahil olan kesimlerin yönetiminde olan Türkiye’de, bu program ve anlayışın işletilebilmesine olanak tanıyacak siyasi desteği samimi bulmuyoruz.

 

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

Türkiye, tarihinin en önemli süreçlerinden birini yaşıyor. Önümüzdeki günler, ülkeyi bugüne getiren eski anlayış ve değerlerin çöküşe, 21. yüzyıl ülkesi olma yolunu açacak Yeni Anlayış ve değerlerin yükselişe geçtiği dönem olacaktır. Son derece sancılı geçmesi muhtemel bu süreç, sebep ve sonuçları sağlıklı değerlendirilirse ülkemiz için tarihi bir fırsattır. Türkiye’nin yaşadığı kriz, siyasi sistem ve yanlış yönetimden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle çözüm de, siyasi sistemin ve sistemden beslenen yöneticilerin tamamen değişmesinde aranmak zorundadır.

Bu süreçte 3 önceliğin hayata geçirilmesi gereklidir :

 

Anayasal süreçlere bağlı ve demokratik ölçütler içerisinde yeni bir Hükümet kurulmalıdır. Türkiye bu alternatifi çıkaracak potansiyele sahiptir.

 

- Ekonominin makro dengelere oturtulması

- Yolsuzluğa karşı mücadelenin taviz verilmeden sürdürülmesi

- AB ile entegrasyon sürecinde Ulusal Program’ın gereklerinin hayata geçirilmesi

 

Kamuoyu nezdinde yıpranmış ve siyasi itibarını yitirmiş kişi ve kurumlar bu sürecin önünden çekilmelidir. Siyasi ve bürokratik engeller kaldırılmalı, bu uygulamaları hayata geçirecek değerlere sahip kişilerin önü açılmalıdır.

 

- Ülke önceliklerini kavrama ve uygulamada yetkin

- Yurtiçi ve yurtdışında itibar sahibi

- Kamu vicdanında güvenilirliğini yitirmemiş

 

Ülke yönetimi sorumluluğunu üstlenecek Yeni Hükümet, ülkemizin demokratik değişim sürecini sağlayacak önlemleri almalı ve bunu yaparken şu ilkelere bağlı kalmalıdır :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Türk siyasi sistemi, Genel Başkan, milletvekili ve parti yöneticisi zincirinin tekelindedir. Halkın siyasete katılımı yönünde yollar tıkalıdır.

 

 

 

Türkiye’nin kısa vadede yaşayacağı ilk parti kongresi 29 Nisan tarihli Demokratik Sol Parti Kongresi’dir. DSP içindeki nitelikli ve yeni isimlerin göreve geleceği bir kongre, yeni bir soluk ve siyasi partilerin değişim sürecine girmesi için bir ilk adım olacaktır. Bu nedenle Başbakan Ecevit, çok uzun yıllardır sürdürdüğü siyasi hayatına nokta koyma iradesini göstermeli ve parti başkanlığına yeniden aday olmamalıdır.

 

 

Saygılarımızla,

 

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Saygılarımızla,

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

Tunga YILMAZ

Düşünce ve Çözüm Üretim Komite Üyesi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ülkemizde, siyasilerin bulunduğu makamların sahibi Türk milleti; siyasiler ise bu makamların emanet edildiği temsilcilerdir. Bugün itibariyle gözler önüne serilen tablo ise ülkemizde bu bilincin oluşmadığına işaret etmektedir.

 

Dünyamızda, gelişmiş ülkelerdeki uygulamalar bireyin, dolayısıyla toplumun hakimiyet ve katılımına dayanmaktadır. Dünya standartlarına paralel gelişim imkanlarına sahip ülkemizde ise yaşanan ekonomik, siyasi ve sosyal kaosun nedeni, başarısız yönetimlerdir. Bürokraside ardarda gelen istifalar, çözüme yönelik bir ışık vermemekte; ülke olarak aşılamayan ve siyasete dayalı olarak yaşadığımız ekonomik krizin gerçek yaratıcıları, hiçbirşey olmamış gibi görev ! lerini sürdürmektedir. Siyasi temellere dayanan krizden sorumlu bakanların istifa etmemesi, yüce Meclis’in kamuoyu nezdindeki saygınlığı ve itibarını zedeleyecek raddeye gelmiştir. Oysa, başarısızlık sonucu görevden çekilme, sorumluluk ve itibar gereğidir.

 

Bugün yolsuzluk olgusu, siyasetle birarada anılmaya başlanan bir kavram halini almaya başlamıştır ki, bu yöne doğru ilerleyen bir anlayış Türk siyasi hayatı ve gelecek için son derece tehlikelidir. Makam bağımlılığının vevazgeçememenin siyasi hayatımıza bu derece yerleşmiş olmasının dayandığı temeli Türk milleti anlayamamakta; kendi seçtiği temsilcilerin kendinden kopuşunu izlemektedir. İstifa müessesesinin inatla işletilmemesi Türkiye’yi gerek içte gerekse dış dünya nezdinde yaralamaktadır.

 

Ülkemizin hakettiği yönetim ve siyaset anlayışı, Türk halkının değer yargılarına ve toplumsal güven ortamına darbe indiren kişilerce tesis edilemez. Türk siyasetinin saygınlığına, Türk ekonomisi ve sosyal hayatına zarar veren sorumluları makamlarından derhal vazgeçmeye çağırıyoruz.

Türkiye’nin içinde bulunduğu durum karşısında, örgütlü sivil toplumun ortak çalışma ve güçbirliği ile oluşturulacak önerilerin önem ve yararına inanıyor; bu amaçla çeşitli sivil toplum örgütlerinin 27 Şubat tarihinde biraraya geleceğini saygılarımızla bilgilerinize sunuyoruz.

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.        Güvenilir bir ekonomi yönetimi ve bunlara gerekli desteği verecek akademisyenler, bankacılar, reel sektör temsilcileri ve bürokratların katılımı ile bir “Danışmanlar Kurulu” oluşturulmalıdır.

2.        Serbest kur sistemine devam edilmelidir.

3.        Merkez Bankası, her ne olursa olsun sistemi fonlamalı ve ödemeler sisteminin kilitlenmesine izin vermemelidir.

4.        Devlet garantisi altındaki mevduata faiz tavanı getirilmelidir.

5.        Daha yüksek getiri almak isteyen vatandaşın makul bir risk profili ile parasını değerlendirebilmesi için 2 ila 5 yıllık dolara ve enflasyona endeksli devlet tahvilleri çıkartılmalıdır.

6.        Bankaların elindeki 6-12 ay vadeli sabit getirili lira hazine bonoları 5 ila 10 yıllık dövize veya enflasyona endeksli hazine bonoları ile takas edilmelidir.

7.        Sermayesini tüketmiş olan özel bankalar varsa bunlara hemen el konmalıdır.

8.        Uzun vadeli, enflasyona veya dövize endeksli hazine bonoları vergi dışı bırakılmalıdır.

9.        Ekonomide bir endeksleme olacaksa bunun dövize değil TL ile enflasyona bağlı olarak yapılması teşvik edilmelidir.

 

 

1.      Şirketler ve bankalarda enflasyon muhasebesi zorunlu hale getirilmelidir. Vergiler kademeli olarak enflasyon muhasebesi ile uyumlu hale getirilmeli, kazanılmayan paranın vergisi alınmamalıdır.

2.      Kurumlar Vergisi üç ayda bir hesaplanmalı fakat ödemenin üç ayda bir yapılması zorunlu olmamalı, isteyen enflasyon artı yüzde 5-10% faizden bir yıl içerisinde ödeme yapabilmelidir.

3.      Özel emeklilik, eğitim ve sağlık fonları büyük bir hızla kurulmalı ve teşvik edilmelidir.

4.      Uzun vadeli özel sektör ve banka bonoları vergi dışı bırakılmalıdır.

5.      Kamu bankalarının görev zararları tamamen sona erdirilmelidir. ( Eğer sona erdirilmezse bütçe içinde planlanmalı ve finanse edilmelidir.)

6.      TL hazine bonolarına karşı özelleştirme portföyündeki şirketlerin hisseleri takas edilmelidir.

7.      Yeni bir özelleştirme stratejisi geliştirilmelidir.

8.      Devlet tarafından el konulan özel bankalardan şube ağları bir anlam ifade edenler sıfır defter değeri, sıfır döviz riski ve makul bir vade riski taşıyacak şekilde sadece sermaye koyma şartı karşılığında yabancı bankalara devredilmelidir.

 

 

1.      Şahıs bankası uygulaması sona ermelidir. Çoğunluk hissesi halka açık olmayan bankalardan mevduat güvencesi kaldırılmalıdır.

2.      Bankalar Sistemi sadece kredi risklerini yönetmeye konsantre olmalı, vade ve döviz risklerinin sistemden fonlara ve diğer nihai yatırımcılara devredilmesi tamamlanmalıdır.

3.      Sosyal Sigortalar Sistemi’nin özelleştirilmesine başlanmalı, oluşacak fona devlet bonoları, özelleştirme portföyündeki hisseler ve hazine gayrimenkulleri konmalıdır.

4.      Devlette personel reformuna başlanmalı, devletin azaltacağı personel sayısını özel sektörün değerlendirmesi için teşvikler getirilmelidir.

 

 

1.      Çözüm mutlaka demokrasi içinde aranmalıdır.

2.      Hükümet meşruiyetini kaybetmiştir ve değişmelidir.

3.      Kısa dönemli “Siyasi Restorasyon” programı sivil toplum örgütleri ve parlamento işbirliği ile oluşturulmalıdır.

4.       “Temsili Demokrasi”den “Katılımcı Demokrasi”ye geçiş sağlanmalı, bunun için Siyasi Partiler Kanunu, Seçim Sistemi ve Dernekler Kanunu’nda gerekli olan düzenlemeler ortak katılım kararlarına bağlı olarak ivedilikle yapılmalıdır.

5.      Siyasi anlamda gerekli olan bu düzenlemelerin yapılmasının ardından seçime gidilmelidir.

 

 

1.      Saydamlaşma Süreci başlatılmalıdır.

2.      Yolsuzlukla Mücadele aynı hızla devam etmelidir.

3.      Yargı Bağımsızlığı’na müdahale edilmemelidir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MİLLETİN İSTEKLERİNE DUYARSIZ KALAN YÖNETİMİN MİLLETE HERHANGİ BİR ŞİKAYETTE BULUNMAYA HAKKI YOKTUR.

 

 

Bugün yaşadıklarımız, devlet zirvesinde üslup sorunu ve çatışmadan ibaret değildir. İçinden çıkılamaz duruma gelerek yaratıcılarını da paniğe sürükleyen benzeri görülmemiş bir siyaset etme şeklinin iflasıdır. Cumhurbaşkanlığı ve Hükümet makamları arasındaki diyalogların yansıma şekli, zaten kriz halinde olan ülke ekonomisi ve işleyişine çok ağır bir darbe vurmuştur. Uzun yıllardır siyaset sahnesinde olan ve sahip olduğu tecrübelerle ülkeyi yönlendiremeyen zihniyetin ömrünü tamamladığı bir kez daha görülmüştür. Türk insanının günden güne artan duyarlılığı ve değişim talebi yerleşik düzeni korkutacak, paniğe sürükleyecek düzeye nihayet gelmiştir ki, bu derece benzeri görülmemiş tezahürlere neden olmaktadır.

 

 “Devlet geleneklerimizde yeri olmayan eşi görülmedik davranış”tan bu derece etkilenen Hükümet üyelerimiz, milletin malı çalınır, milletin kanunu çiğnenirken olanları devlet geleneklerimizle bağdaştırmış mıdır ? Ülkeyi istikrarsızlığa sürükleyecek olayların mimarı olan hükümet, halka güven telkin edeceği yerde, bizzat kendisi panik çığlıkları atmamış mıdır ? Kamu bankalarını çökme noktasına getirirken hangi şeffaf denetim mekanizmalarını uygulamıştır ? Binlerce suçluyu affederken, mağdur olan milyonlar karşısında vicdani sorumluluk hissetmiş midir ? Tüm bunlar kimseyi incitmemiştir de; hangi sözcükler hangi üslupla birleşip kendilerine yöneldiğinde bu derece incinilerek devlet geleneklerimiz hatırlanmıştır ?

 

 

 

 

 

 

Saygılarımızla,

 

 

Kemal KÖPRÜLÜ

Genel Koordinatör

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            1936’da Avrupa’nın henüz tam anlamıyla farkına varamadığı Nazi ve Hitler tehlikesinin ilk belirdiği yer hiç kuşkusuz Çekoslovakya idi. Südetler bölgesindeki Almanca konuşan azınlığı bahane ederek tüm ülkeyi işgal eden Nazi Almanyası ve Hitler böylelikle yayılmacı emellerinin ilk işaretini de vermiş oluyorlardı. Bu tarih aynı zamanda Huys’dan bu yana özgürlük mücadelesinin her zaman yeşereceği Çek topraklarında yeni bir mücadelenin ve çeşitli olaylarla dolu yeni bir tarihin de başlangıcıydı.

 

 

 

Özgürlüğün, hoşgörünün ve barışın ülkesi Çek Cumhuriyeti ekonomik alanda da demokraside olduğu gibi eski demir perdenin en önde gelen üyesiydi. Macaristan ile birlikte liberal ekonomiye geçişte en başarılı eski komünist ülke olan Çek

Cumhuriyeti gerek komünist dönemde gerekse de geçiş döneminde en zengin, ekonomisi en iyi olan ülke olarak biliniyordu. Çek Cumhuriyeti’nin bu imajı Mayıs 1997’de patlak veren ekonomik kriz ile sarsıldı. Tıpkı diğer komşuları Macaristan ve Polonya gibi devletçi ekonomiden liberal ekonomiye geçiş sancıları yaşayan Çek Cumhuriyeti temel olarak özel sektörün yeniden inşaası ve iyi işlemeyen bir sermaye piyasası yüzünden ciddi bir sıkıntı içine girdi. Döviz açığı ve ödemeler dengesindeki bozukluklar ülke içi ekonominin de olumsuz etkilenmesine yol açtı. Bu yıllarda hala ülkede devlet doğrudan ya da dolaylı olarak özelleştirilmeye çalışılan ekonomi üstünde etkiliydi ve pek çok insana göre sorunun asıl sebebi buydu.

 

 

 

Çek Cumhuriyeti yabancı yatırımcıların da gözdesi olmuş durumda. Macaristan ve Polonya ile birlikte Doğu Avrupa’ya akan yabancı sermayenin neredeyse tamamını paylaşan Çek Cumhuriyeti’nin kısa sürede AB standartlarına uygun bir ekonomiye sahip olacağına hiç şüphe yok.

Politik ve demokrasi alanında ise Çek Cumhuriyeti AB standartlarına çoktan ulaşmış; hatta kimi zaman üye ülkelerde bile görülemeyecek oranda güçlü sivil tepkiler gösterebilen duyarlı topluma sahip. Son televizyon olayları bunun açık bir kanıtı. Çek devlet televizyonunun başına politik partilerle yakınlığı olan birinin atanması üzerine televizyon çalışanları objektif haberciliğin tehlikeye düşmemesi için televizyonda eylem yapmaya başladılar. İlginç olan, bu eyleme devlet başkanı Vaclav Havel’in ve Prag’da meydanlarda toplanan binlerce Çek’in de destek vermesiydi. Havel’in eşi televizyona çıkarak eylem yapanların yanında olduğunu gösterdi. Sonuçta sivil hareket başarılı oldu ve televizyon yeniden yapılandırılmaya başlandı. Çek halkı hala 1968’in Prag Baharı’nda yaşadığını gösterdi.

 

 

olayları Türk kamuoyu için sivil tepkinin nasıl gösterileceğine dair çok iyi bir örnektir. Bugünkü şartlarda Türkiye’nin Habermans’ın dediği gibi bir sivil itaatsizliğe ihtiyacı vardır; fakat yakın gelecekte bu pek de olası gözükmemektedir.

 

 

Saygılarımızla,

 

Tunga YILMAZ

Düşünce ve Çözüm Üretim Komitesi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toplumun tüm kesimlerini olumsuz olarak etkileyen bu kriz elbette ki gençlerimizi de etkilemiştir; üstelik gençlerimizin ödeyeceği fatura daha ağır olacaktır. Krizin faturası ne acıdır krizi yaratanlar ve sorumlular tarafından değil ülkenin geleceği gözüyle bakılan gençlerimiz tarafından ödenmektedir. Gençlerimiz kendilerinin hiçbir payı olmadığı bir krizde siyasi başarısızlığın ve dirayetsizliğin kurbanı olmuşlardır.

 

Bugün Türkiye 15-25 yaş grubunda yer alan 17 milyon genci ile çok büyük bir potansiyele sahiptir; buna karşın ülke idaresindeki yapısal sorunlar nedeniyle bu potansiyel üretime katılamamakta; üniversiteyi bitiren, belirli bir bilgi birikimine ve yeteneğe sahip gençlerimizin eğitimleri sonrasında bulabilecekleri iş imkanları azalmaktadır. Bu şartlarda gençler kendi gelecekleri için olduğu kadar ülkenin geleceği için de iyimser olamamaktadırlar. Görünen odur ki, bu mevcut siyasi yapı “günü kurtarmak” amacıyla kısa vadeli düşünmekte; geleceği görememekle Türkiye’nin gelecek yıllarını da ipotek altına sokmaktadır.

 

Yapılması gereken ekonomide bir an önce yapısal değişikliklerin gerçekleştirilmesidir. Uzun vadeli, istihdam yaratıcı tedbirlerin alınmasıyla 17 milyonluk genç insan potansiyeli ile Türkiye 21.Yüzyıl’da daha iyi konumda olmak adına iyi bir fırsat yakalayabilir. Türkiye bu genç ve dinamik nüfusu vakit kaybetmeden reel ekonomiye ve üretime yönlendirmelidir. Türkiye ancak en büyük gücü olan gençlerine yatırım yaptığı oranda dünyada söz sahibi olabilir ve lider ülkeler arasında yer bulabilir. Bunu gerçekleştirecek ancak ve ancak gençleri anlayan, onların dilinden konuşabilen, vizyon sahibi, uzun vadeli düşünebilen; ülkesine ve yaşadığı topluma olan sorumluluklarının bilincine varmış insanların ve onların meydana getirdiği oluşumları aktif duruma geçirebilecek toplumsal, siyasi ve ekonomik yapıya sahip bir Türkiye’dir.

 

Artık gençlerin istikrarsızlığa ve günü kurtarmak için yapılan siyasete tahammülü kalmamıştır. Gençler, kendilerine devredilmek istenen enkazı reddetmeli ve kendi geleceklerini kendileri kurma çalışmalarına vakit kaybetmeden başlamalıdır. Bu konuda gençliğin yapabileceği pek çok şey vardır. Gençler her şeyden önce dürüstlüğe prim vermeli; toplumda dürüstlüğün yerleşmesi için çaba göstermelidirler. Daha da önemlisi gençler ülke yönetiminde söz sahibi olmalıdır.

 

Saygılarımızla,

 

Emre ERGUN

Genç ARI Başkanı